บทที่ 509

ให้ฉันพบเขาสักหน่อยนะ

รู้สึกเสียใจมากกับการกระทำในวันนั้น แต่ว่า ความเชื่อใจที่หลินย่งถิงมีต่อฉัน มันน้อยนิดขนาดนี้จริง ๆ เลยหรือ

ฉันสูดลมหายใจลึก ๆ เข้าไปเฮือกหนึ่ง แล้วฝืนยิ้มกับผู้ชาย เอ่ยปากออกมาอย่างยากลำบากว่า “คุณ...จะแต่งงานกับเธอหรือ”

อย่า

พูดมาว่าไม่ใช่

บทที่ 510

หลินย่งถิง เจ้าโง่คนนี้อย่างคุณ

รวดเร็วมาก ยามก็ได้เข้ามา แล้วก็ลากฉันไปที่หน้าประตูใหญ่

ฉันไม่ไป

ถ้ายังไม่ได้พบแน่ซี ฉันก็จะไม่ไปไหน

หลินย่งถิงยังไงเขาก็ต้องเลิกงานลงมา ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม ฉันก็จะรอเขา

แต่ว่ารอจนถึงตอนเย็น ฉันก็ไม่เห็นหลินย่งถิงออกมา

หรือ

บทที่ 511

ฉันจะต้องชดใช้

ฉันไม่ได้แม่แต่จะคิด ตอบกู๋เหย่นไปตรง ๆ เลยว่า “ถ้าหากสามารถยื่นขอการควบคุมความประพฤติได้ละก็ หลินย่งถิงจะต้องรู้แน่นอนว่าฉันตั้งท้องแล้ว ฉันไม่อยากให้เขารับรู้ถึงการมีอยู่ของลูกคนนี้ ฉันอยากจะเก็บลูกคนนี้เอาไว้ แต่ว่า คุณพอมีวิธีที่จะไม่ทำให้หลินย่งถิงรู้เรื่องที่ฉันท้