บทที่ 507 ไปที่บ้าน

ท้องฟ้าที่อยู่ด้านนอก ช่างเป็นสีฟ้ามาก

อากาศก็สดใสบริสุทธิ์

แสงแดดก็ยิ่งแยงตา

ไม่เช่นนั้น น้ำตาของฉัน จะร่วงหล่นไหลออกมาได้อย่างไรกัน

ระยะเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือนที่อยู่ข้างในกำแพงสูงนั้น ฉันกลับรู้สึกว่าเหมือนกับผ่านมาหลายชั่วชีวิตแล้ว

ฉันก็ได้สูดล

บทที่ 508 เขาจะแต่งงานแล้ว

เจาะเลือด อัลตราซาวด์ ทำการตรวจสอบให้ครบ

ผลการตรวจเลือดจะได้รับในช่วงบ่าย เดิมทีฉันอยากจะเรียกให้เสี่ยวเสี่ยวมาอยู่เป็นเพื่อนคุยกับฉันสักหน่อย แต่ว่าเรียกอยู่ตั้งนานก็ไม่มีคนตอบฉันเลย

บางที นี่อาจจะเป็นช่วงเวลาที่ดีก็ได้ ฉันอาจจะสามารถแอบออกไปหาหลินย่งถิงแล

บทที่ 509 ให้ฉันพบเขาสักหน่อยนะ

รู้สึกเสียใจมากกับการกระทำในวันนั้น แต่ว่า ความเชื่อใจที่หลินย่งถิงมีต่อฉัน มันน้อยนิดขนาดนี้จริง ๆ เลยหรือ

ฉันสูดลมหายใจลึก ๆ เข้าไปเฮือกหนึ่ง แล้วฝืนยิ้มกับผู้ชาย เอ่ยปากออกมาอย่างยากลำบากว่า “คุณ...จะแต่งงานกับเธอหรือ”

อย่า

พูดมาว่าไม่ใช่