ตอน 478
การได้พบเธอคือสิ่งที่สวยงามที่สุด
บทที่ 478 คำขอโทษมีประโยชน์งั้นเหรอ
ฉันรีบลุกขึ้นยืน เดินไปหาหล่อน
แน่นอนว่าไม่ต้องสงสัย
เดินไปได้เพียงครึ่งทาง ก็ถูกบอดี้การ์ดเหี้ยมโหดขวางไว้
จิ้นเวยหรันปัดมือ พูดกับพวกเขาด้วยน้ำเสียงเย็นชา : “ให้หล่อนเข้ามา”
บอดี้การ์ดหลีกทางให้ ฉันรีบเดินเข้าไปหาจิ้นเวยหรันทันที
ตอน 479
บทที่ 479 ปล่อยฉันไป
ฉันเดินถอยหลัง คิดเพียงแต่อยากออกไปจากที่นี่
รีบหันหลังวิ่งไปที่ประตู เพิ่งจะเปิดประตูออก กลับเจอบอดี้การ์ดสูงใหญ่สองคน
จิ้นเวยหรันอยู่ด้านหลังฉัน พูดเย้ยขึ้น “เฉิงเคอ เธอคิดว่าที่นี่คือที่ไหนกัน? คิดจะมาก็มา คิดจะไปก็ไป?”
“จิ้นเวยหรัน เธอคิดจะทำอะไรกันแน่
ตอน 480
บทที่ 480 ความทรมานที่ไม่มีสิ้นสุด
ทั้งสองเดินเข้ามา จับฉันมัดไว้กับเสาด้านข้าง
จากนั้น เริ่มฉีกเสื้อของฉันออก
ฉันทั้งร้องไห้ทั้งกรีดร้อง พยายามขัดขืนเต็มแรง มือที่ถูกล็อกกุญแจมือขูดจนถลอก พยายามจะถอยตัวไปหลบด้านหลัง แต่กลับถูกพวกเขาจับไว้ ไม่มีทางขยับไปไหนได้เลย
แรงของคนพวกนั้