ตอน 477
การได้พบเธอคือสิ่งที่สวยงามที่สุด
บทที่ 477 ให้ฉันเจอหล่อน
“ขอโทษครับ คุณจิ้นเวยหรันไม่ให้ใครเข้าพบครับ คุณอย่ามาหาเรื่องอะไรอีกเลย อย่าหาว่าผมไม่เตือนนะครับ”
หนึ่งในคนคุ้มกันพูดกับฉัน
ภายใต้คำพูดนั้น มีความเย็นชาอาฆาตแฝงอยู่
ฉันกลัวมาก
แต่เพื่อหลินย่งถิง ฉันไม่มีเวลามานั่งสนใจอะไรทั้งนั้น
ฉันฝืนยิ
ตอน 478
บทที่ 478 คำขอโทษมีประโยชน์งั้นเหรอ
ฉันรีบลุกขึ้นยืน เดินไปหาหล่อน
แน่นอนว่าไม่ต้องสงสัย
เดินไปได้เพียงครึ่งทาง ก็ถูกบอดี้การ์ดเหี้ยมโหดขวางไว้
จิ้นเวยหรันปัดมือ พูดกับพวกเขาด้วยน้ำเสียงเย็นชา : “ให้หล่อนเข้ามา”
บอดี้การ์ดหลีกทางให้ ฉันรีบเดินเข้าไปหาจิ้นเวยหรันทันที
ตอน 479
บทที่ 479 ปล่อยฉันไป
ฉันเดินถอยหลัง คิดเพียงแต่อยากออกไปจากที่นี่
รีบหันหลังวิ่งไปที่ประตู เพิ่งจะเปิดประตูออก กลับเจอบอดี้การ์ดสูงใหญ่สองคน
จิ้นเวยหรันอยู่ด้านหลังฉัน พูดเย้ยขึ้น “เฉิงเคอ เธอคิดว่าที่นี่คือที่ไหนกัน? คิดจะมาก็มา คิดจะไปก็ไป?”
“จิ้นเวยหรัน เธอคิดจะทำอะไรกันแน่