ตอน 469
การได้พบเธอคือสิ่งที่สวยงามที่สุด
บทที่ 470
บทที่470 มันคือฝันร้ายหรือว่าความจริง
“อืม”
ฉันตอบแบบนิ่งๆ ก็ถือว่าเป็นการตอบแล้ว
“ขึ้นรถเถอะ รถแถวนี้หายาก เดี๋ยวฉันพาเธอไป”
พอพูดแล้วเขาก็เปิดประตูออก แล้วก็ยิ้มให้ฉันอย่างใจกว้าง
ฉันไม่อยากขึ้นรถ แต่ว่ามองซ้ายมองขวา มันก็ไม่มีรถเลยจริงๆ
ฉันไม่อยากให้
ตอน 470
บทที่ 471
ฉันรักและเห็นใจเขา
วันนี้ ฉันพาแน่ซีกลับไปที่เมืองบ้านเกิดเพื่อไปเยี่ยมแม่และน้องชาย
นี่ถือเป็นครั้งแรกที่แม่ได้เจอกับแน่ซี เมื่อเห็นเขา แม่ดีใจมีความสุขเป็นอย่างมาก
“นี่ก็คือ...หลานชายของฉันเหรอ?”
แม่อุ้มแน่ซียิ้มพลางพูดขึ้น น้ำเสียงสั่นคลอนด้วยความปลื้มปิติ
เ
ตอน 471
บทที่ 472
บทที่ 472 เธอยอมคบกับฉันไหม?
ฉันเดินเข้าไปตบบ่าของเขา ถามเขาด้วยน้ำเสียงนิ่งขรึม “นายกำลังคุยโทรศัพท์กับใครอยู่?”
เสี่ยวหลี่หันหลังกลับมามองฉัน สายตาตื่นตกใจ คงคิดไม่ถึงว่าจะมาเจอฉันในตอนนี้
ไม่นานนัก จึงยิ้มกลบเกลื่อนพูดว่า “ไม่ใช่ใครที่ไหน เพื่อนคนหนึ่งน่ะ”
พูดพลาง