บทที่ 468

บทที่468 สุดท้ายแล้วเขาก็จะตกอยู่ในมือของฉัน

ฟางหุยยืนหันหลังให้ฉันอยู่ในพุ่มดอกไม้ ผมยาวถึงเอา เสื้อผ้าพลิ้วไสว

ดูเหมือนนางฟ้าที่มาจุติบนโลกมนุษย์

และรูปลักษณ์ที่สวยงามและบริสุทธิ์เหล่านี้ ทำให้หลายคนตาบอด

โชคดี ที่เธอตาสว่างแล้ว ยังไงก็จะไม่ถูกหลอกด้วยท่าทางที่ใจ

บทที่ 469

บทที่469 พบกันอีกครั้ง

นึกไม่ถึงเลยว่าโทรศัพท์ปิด!

สมควรตายจริงๆ!

เมื่อคืนฉันลืมชาร์จแบตไว้ ในช่วงเวลาที่สำคัญแบบนี้ ทำไมถึงได้ง่อยขนาดนี้?

หลังจากปิดเครื่องแล้ว เสียงที่อัดไว้มันจะยังอยู่ไหม? แล้วมันอัดถึงคำพูดไหนกัน?

ฉันรีบพาที่ชาร์จแบตแล้วก็เสียบชาร์จในทั

บทที่ 470

บทที่470 มันคือฝันร้ายหรือว่าความจริง

“อืม”

ฉันตอบแบบนิ่งๆ ก็ถือว่าเป็นการตอบแล้ว

“ขึ้นรถเถอะ รถแถวนี้หายาก เดี๋ยวฉันพาเธอไป”

พอพูดแล้วเขาก็เปิดประตูออก แล้วก็ยิ้มให้ฉันอย่างใจกว้าง

ฉันไม่อยากขึ้นรถ แต่ว่ามองซ้ายมองขวา มันก็ไม่มีรถเลยจริงๆ

ฉันไม่อยากให้