บทที่466 ภาพที่น่าประหลาดใจ

เธอไม่ได้ไปอเมริกาหรอกเหรอ?

ทำไมถึงได้กลับมาเร็วขนาดนี้?

ฉันหันกลับไปมองหลินย่งถิงด้วยความหดหู่ ในใจรู้สึกหมดหวัง

หลินย่งถิงยิ้มให้ฉันอย่างไม่มีทางเลือก หลังจากนั้นก็จูงมือฉันเดินเข้าไปข้างใน

ตอนที่อยู่ตรงหน้าของฟางหุยกับท่านปู่นั้น เขาก็ดึง

บทที่467ฉันจะชอบเธอได้ยังไง

ท่านจกใจ ตอนที่มองมาที่ฉันนั้น สายตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก

ทันทีหลังจากนั้น สีหน้าของเขาก็มืดมนลง แล้วก็ด่าฉันด้วยน้ำเสียงที่แข็งกร้าว “เธอพูดอะไร ฉันไม่รู้อะไรทั้งนั้นแหละ”

ถึงแม้ว่าท่านปู่จะปฏิเสธทางคำพูด แต่ว่าในสายตาของเขา ฉันรู้สึกได้ว่าเขาโกหก

บทที่468 สุดท้ายแล้วเขาก็จะตกอยู่ในมือของฉัน

ฟางหุยยืนหันหลังให้ฉันอยู่ในพุ่มดอกไม้ ผมยาวถึงเอา เสื้อผ้าพลิ้วไสว

ดูเหมือนนางฟ้าที่มาจุติบนโลกมนุษย์

และรูปลักษณ์ที่สวยงามและบริสุทธิ์เหล่านี้ ทำให้หลายคนตาบอด

โชคดี ที่เธอตาสว่างแล้ว ยังไงก็จะไม่ถูกหลอกด้วยท่าทางที่ใจดีของเธออีก