บทที่ 448

เดาใจเขาไม่ออก

“อ๊าก”

มาพร้อมกับ เสียงร้องตกใจของคุณปู่

ฉันเงยหน้าขึ้น เห็นใบหน้าคิ้วขมวดของคุณปู่

คนที่ยืนอยู่ตรงนั้นก็ตกใจ ขอโทษคุณปู่ไม่หยุด

“ขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจ ผมรีบมาก”

ฉันเพิ่งสังเกตเห็น มือของเขาถือแก้วอยู่ใบหนึ่ง

ข้างในเป็นน้ำร้อนจัด ส

บทที่ 449

เรียนรู้ทักษะได้เยอะยิ่งดี

แต่สิ่งที่หลินย่งถิงคิด ไม่เหมือนกับฉันเลย

เขาอยากจัดงานแต่งแบบยิ่งใหญ่ให้ฉัน และทำให้ชีวิตฉัน ไม่มีอะไรต้องติดค้างให้เสียใจ

ถ้าแบบนี้แล้ว ฉันก็ไม่อยากทำลายความตั้งใจของเขา

ฉันยิ้มแล้วพูดกับเขา “ได้ค่ะ แต่ว่างานแต่งคุณจะจัดวันไหนคะ ทำไมฉัน

บทที่ 450

นี่เป็นการตัดสินใจที่ดีที่สุด

หลังจากที่ได้ฝึกจนเวลาล่วงเลยไปถึงสองชั่วโมงแล้ว มือของฉันมันทั้งเมื่อยทั้งปวดไปหมด จนกระทั่งแรงที่จะยกมันขึ้นมาก็ยังไม่มี

ต่อไปชีวิตของแน่ซีคงได้มอบให้หลินย่งถิงเป็นคนดูแลแล้ว

ตกเย็น เพราะว่าเมื่อยมือ ฉันที่กำลังนอนอยู่บนเตียงได้แต่พลิกตัวไปม