บทที่ 448 เดาใจเขาไม่ออก

“อ๊าก”

มาพร้อมกับ เสียงร้องตกใจของคุณปู่

ฉันเงยหน้าขึ้น เห็นใบหน้าคิ้วขมวดของคุณปู่

คนที่ยืนอยู่ตรงนั้นก็ตกใจ ขอโทษคุณปู่ไม่หยุด

“ขอโทษครับ ผมไม่ได้ตั้งใจ ผมรีบมาก”

ฉันเพิ่งสังเกตเห็น มือของเขาถือแก้วอยู่ใบหนึ่ง

ข้างในเป็นน้ำร้อนจัด สาด

บทที่ 449 เรียนรู้ทักษะได้เยอะยิ่งดี

แต่สิ่งที่หลินย่งถิงคิด ไม่เหมือนกับฉันเลย

เขาอยากจัดงานแต่งแบบยิ่งใหญ่ให้ฉัน และทำให้ชีวิตฉัน ไม่มีอะไรต้องติดค้างให้เสียใจ

ถ้าแบบนี้แล้ว ฉันก็ไม่อยากทำลายความตั้งใจของเขา

ฉันยิ้มแล้วพูดกับเขา “ได้ค่ะ แต่ว่างานแต่งคุณจะจัดวันไหนคะ ทำไมฉันไม

บทที่ 450 นี่เป็นการตัดสินใจที่ดีที่สุด

หลังจากที่ได้ฝึกจนเวลาล่วงเลยไปถึงสองชั่วโมงแล้ว มือของฉันมันทั้งเมื่อยทั้งปวดไปหมด จนกระทั่งแรงที่จะยกมันขึ้นมาก็ยังไม่มี

ต่อไปชีวิตของแน่ซีคงได้มอบให้หลินย่งถิงเป็นคนดูแลแล้ว

ตกเย็น เพราะว่าเมื่อยมือ ฉันที่กำลังนอนอยู่บนเตียงได้แต่พลิกตัวไปมาเ