ตอน 397
การได้พบเธอคือสิ่งที่สวยงามที่สุด
บทที่ 397 ไม่คืบหน้าเลยแม้แต่น้อย
สังเกตสีหน้าเขาแล้วฉันก็ไม่รู้ว่าเขากำลังพูดความจริงหรือทดสอบฉันอยู่จึงถามเขาไปอีกครั้งหนึ่ง
“คุณให้ฉันไปจริงๆหรอ?คุณก็รู้เมื่อก่อนสงเจ๋อกับฉัน……”
ฉันไม่ได้พูดต่อ แต่ด้วยความฉลาดรอบรู้ของหลินย่งถิง เป็นธรรมดาที่จะรู้ว่าฉันจะพูดอะไรต่อ
เขายิ้มเอา
ตอน 398
บทที่ 398 โลกนี้มันกลม
จิ้นเวยหรันมาด้วยกันกับจิ้นหลิน เรื่องราวที่ผ่านมาเธอดูผอมลงไปสภาพจิตใจดูไม่ค่อยมั่นคงอย่างมาก
ฉันสามารถรู้สึกได้อย่างชัดเจนมากเมื่อเธอมองไปที่ผู้คนรอบ ๆแววตาดูตื่นตระหนก
อันที่จริงฉันสงสารจิ้นเวยหรันเล็กน้อย
ความสงสารนี้เป็นความเห็นอกเห็นใจของผู้หญิงที่มี
ตอน 399
บทที่ 399 ระดมกำลัง
เมื่อเห็นเสื้อผ้าถูกฉีกขาดออกตกลงไปกองฉันรีบคว้าเสื้อผ้าที่ตกลงมาร่างกายก็นั่งลงยองๆเพื่อหลีกเลี่ยงความโป๊เปลือยของตนเอง
จิ้นเวยหรันยังคงเหยียบย่ำชายกระโปรงของฉันไม่ยอมปล่อยเท้า
ถ้ายังยืนกรานไม่ยอมแบบนี้ต่อไปอีกในไม่ช้ากระโปรงของฉันก็คงหลุดลงไป
ที่ที่ฉันยืนอย