บทที่ 388 เรียกรถพยาบาล

เมื่อกี้เพิ่งวางใจลงไป ตอนนี้กลับกระวนกระวายขึ้นอีกครั้ง

“หลินย่งถิง!”

ฉันตะโกนออกไป ในหัวตื้อไปหมด คนทั้งคนเกือบล้มลงไปแล้ว

ยังดีที่หลินย่งถิงเรียกสติกลับมาได้ และรีบกลิ้ง หลบลูกกระสุนปืน

ไป๋เฟิงที่อยู่ด้านหลังเขาก็ยืนขึ้น ลูกกระสุน พุ่งเข้าไปที่ตำ

บทที่ 389 อันตรายทุกอย่างผมขวางมันแทนคุณเอง

ฉันลงจากเตียง หยิบเสื้อคลุมและเดินออกมาด้านนอก

ในห้องรับแขกไม่มีคน หรือว่า ขึ้นไปบนตึก?

ฉันขึ้นไปข้างบน ก็เห็นว่าหลินย่งถิงนั่งอยู่ตรงนั้นคนเดียว ในมือถือแก้วไวน์แดงอยู่

เขามีเรื่องอะไรในใจ?

“ดึกขนาดนี้ยังไม่นอน มากินเหล้าคนเดียว

บทที่ 390 มีจดหมายแปลกๆ ส่งมา

แต่ไม่สนว่าฉันจะถามยังไง หลินย่งถิงก็ไม่บอกฉัน เขาซื้ออะไรมากันแน่

สุขภาพของคุณปู่ดีขึ้นบ้างแล้ว และเริ่มไม่อยู่บ้านทั้งวัน

หลินย่งถิงจะลากฉันไปบริษัทกับเขาด้วย แต่ว่าถ้าไปบริษัทเขาก็คงต้องมาห่วงฉัน และคงไม่มีจิตใจทำงาน ฉันก็เลยปฏิเสธคำขอของเขาไป

ยั