บทที่ 296

ตอนที่ 296 ถ้าชอบเด็กขนาดนั้นพวกเราก็มีสัก

คน

“แก้แค้นสิ เขาทำกับฉันอย่างนั้น ฉันจะไปรู้สึกอะไรกับเขาได้ยังไง” ฉันพูดอย่างเด็ดขาด แต่ใจกลับสั่นเล็กน้อย

“สำหรับเด็กคนนี้ เธอไม่รู้หรอกว่าจิ้นเวยหรันไม่แยแสเขาแค่ไหน แล้วลูกฉันก็ไม่อยู่แล้ว ฉันทนเห็นสิ่งที่จิ้นเวยหรันทำกับเด็

บทที่ 297

ตอนที่ 297 รอยแผลบนตัวของเด็ก

ความรู้สึกเหมือนถูกเปิดปากแผลอีกครั้ง มันเกินจะรับไหว

ก่อนที่หลินย่งถิงจะตอบโต้อะไรมา ฉันก็รีบผลักเขาออกไปที่นอกประตู

คำพูดง่ายๆ ของหลินย่งถิง มันทำให้ฉันรู้สึกแย่มาก

ฉันรับการกระตุ้นจากเขามามากพอแล้ว ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันจะทนได้นานแค่ไหน

บทที่ 298

ตอนที่ 298 ​ผมจะไม่หลบ

มีเรื่องอะไร?

ฉันกับเขามีเรื่องอะไรที่จะต้องบอก?

ฉันมองหลินย่งถิงอย่างไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพูด

หลินย่งถิงยืนขึ้น แล้วเดินมาทางที่ฉันยืน แล้วจ้องมองมาที่ฉัน “คุณควรจะบอกผมมั้ย ว่าครึ่งปีที่ผ่านมา คุณไปไหนมา?”

เขาพูดกับฉันตรงๆ ทำให้ฉันแทบอ