ตอนที่ 295 ขอบคุณนะหลินย่งถิง

แม้ว่าจิ้นเวยหรันจะบาดเจ็บและน่าจะรักษาตัวในโรงพยาบาล แต่ก็ไม่แน่ใจมาเธอจะมาจัดการกับฉันยังไง

ถ้าไม่เอาหลินย่งถิงมาเป็นที่พึ่ง ฉันก็ไม่สามารถรับประกันความปลอดภัยของตัวเองได้

“มีอะไรเหรอ? ยังมีไข้อยู่มั้ย” หลินย่งถิงเอ่ยถามเรื่องสุขภาพของฉัน

ใจของฉ

ตอนที่ 296 ถ้าชอบเด็กขนาดนั้นพวกเราก็มีสัก

คน

“แก้แค้นสิ เขาทำกับฉันอย่างนั้น ฉันจะไปรู้สึกอะไรกับเขาได้ยังไง” ฉันพูดอย่างเด็ดขาด แต่ใจกลับสั่นเล็กน้อย

“สำหรับเด็กคนนี้ เธอไม่รู้หรอกว่าจิ้นเวยหรันไม่แยแสเขาแค่ไหน แล้วลูกฉันก็ไม่อยู่แล้ว ฉันทนเห็นสิ่งที่จิ้นเวยหรันทำกับเด็กคนนี้ไม่ได

ตอนที่ 297 รอยแผลบนตัวของเด็ก

ความรู้สึกเหมือนถูกเปิดปากแผลอีกครั้ง มันเกินจะรับไหว

ก่อนที่หลินย่งถิงจะตอบโต้อะไรมา ฉันก็รีบผลักเขาออกไปที่นอกประตู

คำพูดง่ายๆ ของหลินย่งถิง มันทำให้ฉันรู้สึกแย่มาก

ฉันรับการกระตุ้นจากเขามามากพอแล้ว ฉันก็ไม่รู้ว่าฉันจะทนได้นานแค่ไหน

ถึงตอ