ตอนที่ 237 เธอใสซื่อเกินไป

“ใช่แล้วแม่ เรื่องรถชน แม่ไม่ได้บอกอะไรกับฉันเลย มันเป็นมายังไงกันแน่?”

ตอนนั้นฉันเห็นแม่เสียใจกับการจากไปของพ่อมาก ฉันไม่อยากจะเอ่ยถึงเรื่องที่ทำให้แม่เศร้าใจ เพราะงั้นเลยไม่ถามสักที คิดไม่ถึงว่า พอเก็บไว้ยืดยาวขนาดนี้ เกือบลืมไปเลย

สีหน้าของแม่ ได้แปลกไปทั

ตอนที่ 238 แบบนี้ก็ดี

ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ?

ฉันย้อนกลับไปนึกถึงตอนที่ฉันกับหลินย่งถิงรู้จักกัน ฉันรู้สึกว่า สงเจ๋อได้คิดมากไปเองหรือเปล่า?

“ตอนแรกหลินย่งถิงไม่ได้เป็นคนมาหาฉัน เป็นเรื่องบังเอิญที่ทำให้ฉันไปยุ่งเกี่ยวกับเขา” ฉันอธิบาย

ฉันถึงขั้นไม่รู้ว่าทำไมตัวเองถึงได้ไม่เห็นด้วย

ตอนที่ 239 ฉันจะกลัวผิดกฎหมายเหรอ

ตอนที่ตาเราทั้งคู่ได้ประสานกัน ฉันก็รู้เลยว่าตายแน่

จิ้นเวยหรันไม่ได้โง่ เหตุผลที่ฉันอยู่ที่นี่ เธอมองแป๊บเดียวก็รู้

เธอได้เดินเข้ามา ลากฉันไปมุมห้องด้วยความโมโห พูดด้วยน้ำเสียงน่ากลัวว่า “เธอท้องแล้วเหรอ?!”

เธอได้แย่งผลอัลตร้าซาวด์ในมือฉันไป นั