ตอน 146
การได้พบเธอคือสิ่งที่สวยงามที่สุด
ตอนที่ 146 หากคุณรู้สึกไม่สบาย ก็ให้นอนคว่ำ
เสียงนี้......
โลกนี้ทำไมเล็กแบบนี้ ฉันมาพบนรีแพทย์ ก็มาพบเขาโดยบังเอิญ
ต่างเป็นเพราะเขาฉันถึงจะทนรับบาดเจ็บยากที่จะเอ่ยปากแบบนี้ เห็นอาการฉันป่วยเขาจะหยุดไหม!
ความโกรธของเมื่อวานไม่ได้หายไป หลินย่งถิงไม่อยากให้ฉันดีแบบนี้อีก ฉันเต็มไป
ตอน 147
ตอนที่ 147 เป็นเพียงความโชคร้าย
กลับถึงบ้าน หลินย่งถิงลากฉันขึ้นมาข้างบน หลังจากพาฉันเข้าไปที่ห้องของเขา โยนฉันลงบนเตียง ขึ้นมาก็ถอกกางเกงของฉันออก
“บ้าไปแล้วหรอหลินย่งถิง ฉันเจ็บ! คุณชาจนยังเป็นคนอยู่อีกไหม!”
ฉันกลัวอย่างรุนแรง ถึงจะพูดคำหยาบที่ฟังไม่เข้าหูแบบนี้กับหลินย่งถิง
ตอน 148
ตอนที่ 148 คุณก็อยากจะจากฉันไปแบบนี้
“ไปไหน”
ฉันเอ่ยปากถาม
“ตามฉันมาก็ได้แล้ว อย่าพูดมาก”หลินย่งถิงพูดอย่างเย็นชา
ฉันอยากพูดว่าฉันไม่อยากไป แต่สุดท้าย ยังไม่มีวิธีเอ่ยปากพูด
ฉันกลัวว่าฉันจะไม่ได้พูด ไม่รู้จะถูกทรมานกลายเป็นอะไรอีก ฉันเกลียดเขา แต่ต้องยอมแพ้กับเขาอีก ความ