บทที่ 145

ตอนที่ 145 หลินย่งถิงฉันเกลียดคุณ

จุดที่ถูกเขาฉุดตัวไป เจ็บปวดแทงใจยิ่งขึ้น

เสียงของผู้ชายที่หัวเราะเยาะ ดึงออกห่างจากร่างกายฉัน ดึงกระดาษสองแผ่นจากด้านข้าง เช็ดเลือดอย่างหนัก

เขาเงยหน้าขึ้นมองฉัน ในสายตา มันเป็นความโกรธที่มีพลังมหาศาล

“เฉิงเคอ คุณสามารถเป็นอย่างนี้ต

บทที่ 146

ตอนที่ 146 หากคุณรู้สึกไม่สบาย ก็ให้นอนคว่ำ

เสียงนี้......

โลกนี้ทำไมเล็กแบบนี้ ฉันมาพบนรีแพทย์ ก็มาพบเขาโดยบังเอิญ

ต่างเป็นเพราะเขาฉันถึงจะทนรับบาดเจ็บยากที่จะเอ่ยปากแบบนี้ เห็นอาการฉันป่วยเขาจะหยุดไหม!

ความโกรธของเมื่อวานไม่ได้หายไป หลินย่งถิงไม่อยากให้ฉันดีแบบนี้อี

บทที่ 147

ตอนที่ 147 เป็นเพียงความโชคร้าย

กลับถึงบ้าน หลินย่งถิงลากฉันขึ้นมาข้างบน หลังจากพาฉันเข้าไปที่ห้องของเขา โยนฉันลงบนเตียง ขึ้นมาก็ถอกกางเกงของฉันออก

“บ้าไปแล้วหรอหลินย่งถิง ฉันเจ็บ! คุณชาจนยังเป็นคนอยู่อีกไหม!”

ฉันกลัวอย่างรุนแรง ถึงจะพูดคำหยาบที่ฟังไม่เข้าหูแบบนี้กับหลินย่