ตอนที่ 144 คุณยั่วฉันก่อน

“คุณพูดอะไรอยู่”ฉันฟังไม่เข้าใจ

ฉันลุกขึ้นจากเตียง มองหลินย่งถิงอย่างไม่สะทกสะท้านแล้วพูด

เสียงหลินย่งถิงหัวเราะเยาะ ดึงฉุดคอเสื้อฉัน ก็กำลังจะดึงฉันลงจากเตียง

ฉันตกลงไปบนพื้น หลังจากล้มลงสองรอบ หยุดลงที่ฝาผนัง

พิลึกยากที่จะเข้าใจถูกโยนขนาดนี้ ฉั

ตอนที่ 145 หลินย่งถิงฉันเกลียดคุณ

จุดที่ถูกเขาฉุดตัวไป เจ็บปวดแทงใจยิ่งขึ้น

เสียงของผู้ชายที่หัวเราะเยาะ ดึงออกห่างจากร่างกายฉัน ดึงกระดาษสองแผ่นจากด้านข้าง เช็ดเลือดอย่างหนัก

เขาเงยหน้าขึ้นมองฉัน ในสายตา มันเป็นความโกรธที่มีพลังมหาศาล

“เฉิงเคอ คุณสามารถเป็นอย่างนี้ต่อไปได้ ก็ล

ตอนที่ 146 หากคุณรู้สึกไม่สบาย ก็ให้นอนคว่ำ

เสียงนี้......

โลกนี้ทำไมเล็กแบบนี้ ฉันมาพบนรีแพทย์ ก็มาพบเขาโดยบังเอิญ

ต่างเป็นเพราะเขาฉันถึงจะทนรับบาดเจ็บยากที่จะเอ่ยปากแบบนี้ เห็นอาการฉันป่วยเขาจะหยุดไหม!

ความโกรธของเมื่อวานไม่ได้หายไป หลินย่งถิงไม่อยากให้ฉันดีแบบนี้อีก ฉันเต็มไป