บทที่ 117

ตอนที่ 117 ผู้หญิงจะแต่งตัวให้คนที่ชอบดู

ความจริงฉันไม่กล้าที่จะเปิดประตู

ฉันกลัวว่าคนที่มาหาเป็นจิ้นเวยหรัน ยังไงซะเธอก็เป็นภรรยาของหลินย่งถิง

ถ้าเจอด้านนอกตามปกติยังโอเค แต่ถ้าเจอหน้ากันที่นี่ล่ะก็ ฉันแก้ตัวยังไงก็ไม่มีประโยชน์

ฉันยืนอยู่ตรงนั้นฟังเสียงอ๊อดที่ดังอยู

บทที่ 118

ตอนที่ 118 โรคจิตไอโรคจิต

“หน้าไม่อาย”

ฉันพูดจบก็ได้เดินไปชั้นบน พรุ่งนี้ต้องออกทะเล ฉันต้องเลือกเสื้อผ้าที่เหมาะสมถึงจะถูก

เสื้อผ้าของฉันมีไม่เยอะ หาอยู่นาน ที่เหมาะก็มีแต่กระโปรงผ้าบางๆ ตัวเดียว

พอเตรียมเสื้อเสร็จ ฉันก็เอาชุดนอนเข้าห้องน้ำเพื่อจะอาบน้ำ อาบได้สักพักอ

บทที่ 119

ตอนที่ 119 เรือสำราญคู่รัก

ฉันนั่งรถจนมาถึงท่าเรือ สงเจ๋อได้มาถึงก่อนแล้ว รอฉันบนบก

“เธอมาสักทีนะ ฉันคิดว่าหลินย่งถิงจะไม่ให้เธอซะอีก กำลังจะโทรไปหาเธอพอดี” สงเจ๋อพูดกับฉัน

“เขาไม่มีสิทธิ์มาก้าวก่ายกับอิสระของฉัน”

ฉันพูดออกไปแล้วก็ขึ้นเรือสำราญพร้อมกับสงเจ๋อ

เรื