บทที่ 116

ตอนที่ 116 ต่อไปที่นี่ได้ปิดตาย

“สี่ล้าน? นี้เธอไปกินโสมพันปีบ้านเขามาเหรอ?”

สงเจ๋อมองฉันแล้วพูดออกมาด้วยความตกใจ

เวลาแบบนี้แล้ว เขายังมีอารมณ์มาเล่นตลกอยู่อีก ฉันแทบจะกระอักเลือดแล้วป่ะ?

“ช่างเถอะ ไม่พูดแล้ว ยังไงซะก็ไม่ใช่จำนวนที่จะคืนหมดเร็วๆ นี้ ฉันว่าฉันออกไปพักผ

บทที่ 117

ตอนที่ 117 ผู้หญิงจะแต่งตัวให้คนที่ชอบดู

ความจริงฉันไม่กล้าที่จะเปิดประตู

ฉันกลัวว่าคนที่มาหาเป็นจิ้นเวยหรัน ยังไงซะเธอก็เป็นภรรยาของหลินย่งถิง

ถ้าเจอด้านนอกตามปกติยังโอเค แต่ถ้าเจอหน้ากันที่นี่ล่ะก็ ฉันแก้ตัวยังไงก็ไม่มีประโยชน์

ฉันยืนอยู่ตรงนั้นฟังเสียงอ๊อดที่ดังอยู

บทที่ 118

ตอนที่ 118 โรคจิตไอโรคจิต

“หน้าไม่อาย”

ฉันพูดจบก็ได้เดินไปชั้นบน พรุ่งนี้ต้องออกทะเล ฉันต้องเลือกเสื้อผ้าที่เหมาะสมถึงจะถูก

เสื้อผ้าของฉันมีไม่เยอะ หาอยู่นาน ที่เหมาะก็มีแต่กระโปรงผ้าบางๆ ตัวเดียว

พอเตรียมเสื้อเสร็จ ฉันก็เอาชุดนอนเข้าห้องน้ำเพื่อจะอาบน้ำ อาบได้สักพักอ