ตอนที่ 118 โรคจิตไอโรคจิต

“หน้าไม่อาย”

ฉันพูดจบก็ได้เดินไปชั้นบน พรุ่งนี้ต้องออกทะเล ฉันต้องเลือกเสื้อผ้าที่เหมาะสมถึงจะถูก

เสื้อผ้าของฉันมีไม่เยอะ หาอยู่นาน ที่เหมาะก็มีแต่กระโปรงผ้าบางๆ ตัวเดียว

พอเตรียมเสื้อเสร็จ ฉันก็เอาชุดนอนเข้าห้องน้ำเพื่อจะอาบน้ำ อาบได้สักพักอยู่ก็มีคนเค

ตอนที่ 119 เรือสำราญคู่รัก

ฉันนั่งรถจนมาถึงท่าเรือ สงเจ๋อได้มาถึงก่อนแล้ว รอฉันบนบก

“เธอมาสักทีนะ ฉันคิดว่าหลินย่งถิงจะไม่ให้เธอซะอีก กำลังจะโทรไปหาเธอพอดี” สงเจ๋อพูดกับฉัน

“เขาไม่มีสิทธิ์มาก้าวก่ายกับอิสระของฉัน”

ฉันพูดออกไปแล้วก็ขึ้นเรือสำราญพร้อมกับสงเจ๋อ

เรือสำราญรำใหญ

ตอนที่ 120 โลกนี่ไม่มีกำแพงไหนที่ลมไม่ทะลุ

หลังฉันได้ติดอยู่ที่กำแพง เจ็บจนไม่สามารถเก็บอาการได้

“ฉันไม่รู้ว่าคุณก็มา”

ฉันพูดไปตรงๆ

แต่หลินย่งถิงไม่ค่อยอยากฟัง

“ถ้าเกิดว่าเธอรู้ล่ะ?” เขาพูดเสียงเข้มใส่ฉัน

“ฉัน......”

“ที่รักคุณอยู่ไหน ฉันก็อยากไปห้องน้ำ”