บทที่ 97 กระต่ายอ้วนเลี้ยงกระต่าย

ผู้อาวุโสในหมู่บ้านนำโดยผู้ใหญ่บ้านคนเก่า พากันมารวมตัวที่คอกกระต่ายบ้านของฝ้านจิ้น

ผู้ใหญ่บ้านคนเก่ามองกระต่ายที่ดูอ้วนพีเป็นพิเศษ ถามอย่างลังเล: "กระต่ายพวกนี้ เลี้ยงดีจริงๆ"

ไม่ใช่แค่เลี้ยงดี แต่ดีมากๆ เลยทีเดียว!

ฝ้านจิ้นยืนข้างๆ ยิ้มอย่างอ่อนโยน

นี่เป็นกระ

บทที่ 98 ได้รับความชื่นชมอย่างมาก

ผู้อาวุโสรอบๆ ต่างประทับใจในน้ำใจของฝ้านจิ้นและหูสุ่ยชิงทันที

ไม่เคยคิดว่าพวกเขาจะเสนอให้แลกเปลี่ยนเอง ไม่ใช่ขายให้ แต่ให้เอาแม่ไก่มาแลก และยังยอมขาดทุนหลายเหวินต่อจิน

ความเมตตานี้ พวกเขารู้สึกละอายใจ!

คุณปู่ฝ้านเจ็ดตบไหล่หลานชาย พูดอย่างละอายใจ: "หลานชายคนที่สอง

บทที่ 99 วิกฤต

งานเลี้ยงฉลองขึ้นบ้านใหม่ผ่านไปอย่างสนุกสนานคึกคัก

ทุกคนกินอิ่มหนำสำราญ ฝ้านจิ้นออกไปส่งแขก

หลังจบงาน ปิดประตูใหญ่ หูสุ่ยชิงนำลูกๆ เริ่มล้างถ้วยชามและทำความสะอาดลานบ้าน

ที่ดินที่พวกเขาสร้างบ้านกว้างมาก บ้านสร้างได้กว้างขวาง ลานบ้านก็กว้างมาก ไม่บังแสงแดดกันเลย

ตอนสร้างกระท่อมหลังคา