บทที่ 96 ช่วยฝ้านเจาตี้ไม่ได้

พวกเธอตั้งแต่เด็กอยู่บ้านก็โดนตีโดนด่า อายุสิบกว่าก็แต่งเข้าบ้านคนอื่น ต้องดูแลพ่อแม่สามี จัดการงานบ้าน แถมยังต้องคลอดลูกชาย คิดว่าชีวิตก็ต้องเป็นแบบนี้ ไม่เคยคิดว่าจะมีชีวิตแบบอื่น

หลังจากอึ้งไป ซุนจินฮวาก็มองเจาตี้ด้วยสายตาไม่ดี คิดในใจว่าตัวเองตอนเด็กก็ลำบาก ทั้งท

บทที่ 97 กระต่ายอ้วนเลี้ยงกระต่าย

ผู้อาวุโสในหมู่บ้านนำโดยผู้ใหญ่บ้านคนเก่า พากันมารวมตัวที่คอกกระต่ายบ้านของฝ้านจิ้น

ผู้ใหญ่บ้านคนเก่ามองกระต่ายที่ดูอ้วนพีเป็นพิเศษ ถามอย่างลังเล: "กระต่ายพวกนี้ เลี้ยงดีจริงๆ"

ไม่ใช่แค่เลี้ยงดี แต่ดีมากๆ เลยทีเดียว!

ฝ้านจิ้นยืนข้างๆ ยิ้มอย่างอ่อนโยน

นี่เป็นกระ

บทที่ 98 ได้รับความชื่นชมอย่างมาก

ผู้อาวุโสรอบๆ ต่างประทับใจในน้ำใจของฝ้านจิ้นและหูสุ่ยชิงทันที

ไม่เคยคิดว่าพวกเขาจะเสนอให้แลกเปลี่ยนเอง ไม่ใช่ขายให้ แต่ให้เอาแม่ไก่มาแลก และยังยอมขาดทุนหลายเหวินต่อจิน

ความเมตตานี้ พวกเขารู้สึกละอายใจ!

คุณปู่ฝ้านเจ็ดตบไหล่หลานชาย พูดอย่างละอายใจ: "หลานชายคนที่สอง