บทที่ 73 ครอบครัวเราต้องมีธุรกิจจริงๆ ถึงจะได้

เด็กทั้งห้าคนที่เตรียมตัวเสร็จแล้ว พร้อมใจกันเปลี่ยนเสื้อผ้าฤดูร้อนใหม่

เสื้อผ้าใหม่ทำจากผ้าฝ้ายเนื้อละเอียดใส่แค่ครั้งเดียวตอนไปเยี่ยมแม่ของหูที่เมืองหนิวโถว กลับมาต้องทำงานในไร่ ทุกคนก็เปลี่ยนกลับไปใส่ชุดเก่าๆ วันนี้ใส่เป็นครั้งที่สอง ยังดูใหม่เหมือ

บทที่ 74 พบคนคุ้นเคย

ฝ้านจิ้นฟังอย่างเงียบๆ

"ฉันคิดแล้ว ตอนนี้ครอบครัวเรายังเป็นพ่อค้าไม่ได้ ไม่คุ้มค่า แต่เราเป็นเจ้าของไร่ขนาดใหญ่ได้

ปลูกอ้อยทำน้ำตาลเป็นเกษตรกรรม เลี้ยงไก่ เป็ด กระต่าย แกะ หมูเป็นปศุสัตว์ ขายเนื้อได้ ขนกระต่าย ขนแกะ ขนหมูใช้ทำพู่กัน อาจจะได้กำไรมากกว่าขายเนื้อกระต่าย เนื้อแกะ

บทที่ 75 เธอไม่ใช่คนที่พูดง่ายๆ

หูสุ่ยชิงไม่ได้ให้ความสำคัญกับการสอบขุนนางมากนัก

บางคนมีความรู้สูงแต่ไม่เหมาะกับการสอบ บางคนมีความสามารถในการปฏิบัติแต่สอบไม่ดี

เธอไม่ได้สนใจคำยั่วยุของคนสามคนตรงหน้า แต่ดูเหมือนฝ้านจิ้นในฐานะนักปราชญ์จะให้ความสำคัญกับการสอบขุนนางมาก ดวงตาดำสนิทตอนนี้หม่นลง เปลือกตา