บทที่ 72 ให้เงินเป็นของตัวเองแก่เด็กๆ

"มาแล้วครับ!" ฝ้านเจียงตะโกนดัง ร่างกำยำวิ่งเข้ามาก่อนใคร

เยี่ยนชิว ซิงหุย และอีกสี่คนก็ตามเข้ามา

เดือนครึ่งที่ผ่านมา มีเนื้อและไข่ทุกมื้อ บางครั้งยังมีซุปไก่แม่ต้มให้กิน อาหารการกินดีขึ้น ทุกคนในบ้านอ้วนขึ้นไม่น้อย

แก้มที่เคยตอบของเยี่ยนชิวและซิงหุยเริ่มอิ

บทที่ 73 ครอบครัวเราต้องมีธุรกิจจริงๆ ถึงจะได้

เด็กทั้งห้าคนที่เตรียมตัวเสร็จแล้ว พร้อมใจกันเปลี่ยนเสื้อผ้าฤดูร้อนใหม่

เสื้อผ้าใหม่ทำจากผ้าฝ้ายเนื้อละเอียดใส่แค่ครั้งเดียวตอนไปเยี่ยมแม่ของหูที่เมืองหนิวโถว กลับมาต้องทำงานในไร่ ทุกคนก็เปลี่ยนกลับไปใส่ชุดเก่าๆ วันนี้ใส่เป็นครั้งที่สอง ยังดูใหม่เหมือ

บทที่ 74 พบคนคุ้นเคย

ฝ้านจิ้นฟังอย่างเงียบๆ

"ฉันคิดแล้ว ตอนนี้ครอบครัวเรายังเป็นพ่อค้าไม่ได้ ไม่คุ้มค่า แต่เราเป็นเจ้าของไร่ขนาดใหญ่ได้

ปลูกอ้อยทำน้ำตาลเป็นเกษตรกรรม เลี้ยงไก่ เป็ด กระต่าย แกะ หมูเป็นปศุสัตว์ ขายเนื้อได้ ขนกระต่าย ขนแกะ ขนหมูใช้ทำพู่กัน อาจจะได้กำไรมากกว่าขายเนื้อกระต่าย เนื้อแกะ