บทที่ 51 เอาภาพวาดน้ำตาลมาให้หลานชายที่รักของฉันกิน

"แม่ครับ เมื่อวานผมฝากลูกชายบ้านหลี่ไว้แล้ว ว่างๆ ให้มาดูและให้อาหารไก่" ฝ้านจิ้นขมวดคิ้วเล็กน้อย ไม่อยากทะเลาะกัน จึงอธิบายก่อน

ซิงหุยพูดต่อ: "ใช่ค่ะ ย่า ย่าไม่เห็นอาหารไก่ที่ผสมไว้ข้างเล้าหรือคะ? มีคนให้อาหาร มีคนดูแล จะว่าไม่มีคนดูแลได้ยังไงค

บทที่ 52 ขอโทษครับ ผมอดไม่ได้

ยังไม่ทันรอนาน แม่ตระกูลฝ้านก็ถือถาดไม้ใส่อาหารไก่วิ่งกลับมา

คราวนี้ไม่ได้หันไปทางลูกชายหรือหลานสาว แต่หันไปทางหูสุ่ยชิงด้วยความตกใจและโกรธ: "สารอาหารของข้าวทั้งหมดอยู่ในรำข้าวนี่แหละ ทำไมเจ้าไม่เอาไปผสมตอนทำอาหาร? จะได้เสริมสารอาหารด้วย

อีกอย่าง ตอนนี้ข้าวหายากแค่ไหน

บทที่ 53 หอมจริงๆ

ครอบครัวฝ้านไม่มีโต๊ะกินข้าว ตอนแรกเพราะไม่มีเงินเหลือซื้อ ต่อมาคิดว่าซื้อมาก็ไม่มีที่วาง

กระท่อมหลังคาหญ้ามีแค่สามห้อง ซ้ายขวาใช้อยู่อาศัย ตรงกลางวางของจุกจิกเต็มเกือบครึ่งพื้นที่แล้ว ถ้าวางโต๊ะอีกจะไม่มีที่เดิน

นอกบ้านมีก้อนหินใหญ่เรียบลื่น ใช้เป็นโต๊ะอาหารได้ แต่เด็กๆ ไม่อยากน