บทที่ 463 ซื้อที่ดินและร้านค้าที่เจียงหนาน

หูเหวินฮวาไม่เข้าใจจิตวิทยาแบบนี้ แต่หูสุ่ยชิงเข้าใจ

นั่นคือที่เรียกว่าซื้อขาขึ้นไม่ซื้อขาลง

ตัวอย่างที่ดีที่สุดคือราคาบ้าน ตอนที่ราคาบ้านขึ้นเรื่อยๆ ทุกคนอยากซื้อ ไม่มีเงินก็กู้ยืมมาซื้อ เพราะซื้อแล้วก็เท่ากับกำไร หวังว่าต่อไปราคาจะขึ้น

แต่เมื่อราคาบ้

บทที่ 464 ซื้อเก้าอี้ซีดานกลับมา

ไม่เพียงแต่ครอบครัวหวังกุ้ยเฟินที่ปรึกษากันว่าจะให้ของขวัญอะไร ครอบครัวอื่นๆ เมื่อรู้ข่าวก็ปรึกษากันเช่นกัน

วันที่ยี่สิบ หูเหวินฮวาขนเก้าอี้ซีดานกลับมาหนึ่งคัน สร้างความฮือฮาทั่วหมู่บ้านซานสุ่ย

เก้าอี้ซีดานไม่มีลวดลายแกะสลักซับซ้อน แค่ใช้หวายทาสีแดงสดถักเป็นที่นั

บทที่ 465 ขบวนรับเจ้าสาว

ฝ้านต้าจู้เสียใจไม่หยุด เกือบจะกระทืบเท้า

เขาคำนวณ: "เก้าอี้ซีดานหนึ่งคันสิบสองตำลึง คนในหมู่บ้านเราตอนนี้ทุกคนมีเงินใช้ แค่วันแรกก็ได้คืนครึ่งหนึ่ง การได้ทุนคืนก็แค่เร็วหรือช้า

พอได้ทุนคืน ต่อไปคนนั่งเพิ่มคนละสองร้อยเหรียญ เดือนหนึ่งสองสามคน ปีหนึ่งอย่างน้อยก็ได้หกตำลึง