บทที่ 461 กระแสสร้างบ้านอิฐมุงกระเบื้องในหมู่บ้านซานสุ่ย

แต่เดิมชาวบ้านไผ่มาเพื่อดูที่ที่ลูกสาวจะอยู่ต่อไป กินงานเลี้ยงแล้วก็จะได้กลับไปอย่างสบายใจ

แต่ไม่คิดว่า หลังกินงานเลี้ยงการเดินทางครั้งนี้เพิ่งจะเริ่มจริงๆ!

ก่อนคือดูด้วยความอิจฉา แล้วตัดสินใจจะทำตาม ต่อมาพยายามจำไว้ในสมอง สุดท้ายเจ้านายปร

บทที่ 462 กลับมาจากการขายแปรงสีฟันรุ่นแรก

เวลาค่อยๆ ผ่านไป สำหรับชาวบ้านซานสุ่ยแล้ว วันเวลาผ่านไปอย่างรวดเร็วเป็นพิเศษ

พวกเขาอยากให้หนึ่งวันมียี่สิบชั่วยาม อยากมีแขนแปดข้าง จะได้ทั้งทำนา เลี้ยงสัตว์ ทำอาหาร และทำงานฝีมือไปพร้อมกัน

ส่วนพวกผู้ชายที่ออกไปทำงานนอกหมู่บ้าน ตอนออกไปก็คิดถึงบ้าน อยากรี

บทที่ 463 ซื้อที่ดินและร้านค้าที่เจียงหนาน

หูเหวินฮวาไม่เข้าใจจิตวิทยาแบบนี้ แต่หูสุ่ยชิงเข้าใจ

นั่นคือที่เรียกว่าซื้อขาขึ้นไม่ซื้อขาลง

ตัวอย่างที่ดีที่สุดคือราคาบ้าน ตอนที่ราคาบ้านขึ้นเรื่อยๆ ทุกคนอยากซื้อ ไม่มีเงินก็กู้ยืมมาซื้อ เพราะซื้อแล้วก็เท่ากับกำไร หวังว่าต่อไปราคาจะขึ้น

แต่เมื่อราคาบ้