บทที่ 43 เงินไม่พอ

หูสุ่ยชิงให้เงินแล้ว เห็นฝ้านจิ้นยังไม่ขยับเท้า ไม่มีทีท่าจะออกไป จึงถามอย่างสงสัย: "มีอะไรอีกหรือ?"

ฝ้านจิ้นอึกอักอยู่ครู่หนึ่ง ใบหน้าขาวขึ้นสีแดง: "เงินไม่พอครับ"

เขารู้ว่าที่บ้านมีเงินไม่มาก

ครั้งแรกขายตังกุยได้ซื้อของหลายอย่าง เหลือเงิน 3 ตำลึง ครั้งที่สองขายได้ 6 ตำลึง ซื

บทที่ 44 พู่กัน

ฝ้านจิ้นฟังความคิดของหูสุ่ยชิงแล้ว ปฏิกิริยาแรกคือเป็นไปได้

เขาชม: "หูสุ่ยชิง คุณคิดเร็วจังเลย! ทำไมผมคิดไม่ถึงล่ะ"

หูสุ่ยชิงอยากถ่อมตัว แต่ก็รู้สึกดีที่ได้รับคำชม

"พอดีพรุ่งนี้หยุดขายตังกุย ผมจะไปถามที่ร้านหนังสือ" ฝ้านจิ้นพูดต่อ

หูสุ่ยชิงเห็นด้วย: "ถ้าคุณภาพดีขนาดนี้ อย่าตั้งร

บทที่ 45 จัดหาข้าวของ - เกวียนวัว

หูสุ่ยชิงไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นในหมู่บ้านซานสุ่ยเลย

ครอบครัวเล็กๆ ของพวกเขาอยู่ในหมู่บ้านซานสุ่ย แต่ก็ห่างจากหมู่บ้านนิดหน่อย ความวุ่นวายหรือคึกคักไม่ได้มาถึงพวกเขา

"แม่ทำอะไรคะ?" เยี่ยนชิวมองหูสุ่ยชิงอย่างสงสัย ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเอากระบอกไม้ไผ่มาครอบรากกุยช่า