บทที่ 42 ฟันเฟืองแห่งโชคชะตาเริ่มหมุน

เยี่ยนชิวและซิงหุยส่ายหัวอย่างรวดเร็ว!

พวกเธอไม่อยากใช้ชีวิตแบบย่าเลย!

ไม่เพียงแต่ชีวิตของย่า ชีวิตของป้าซุนพวกเธอก็ไม่อยากเป็นแบบนั้น

ไม่อยากชิงดีชิงเด่นเพื่ออาหารนิดหน่อย ไม่อยากพูดจาหยาบคายเย็นชาต่อกันทุกวันในพื้นที่เล็กๆ

ไม่เพียงแค่เยี่ยนชิวและซิงหุยที่ส่

บทที่ 43 เงินไม่พอ

หูสุ่ยชิงให้เงินแล้ว เห็นฝ้านจิ้นยังไม่ขยับเท้า ไม่มีทีท่าจะออกไป จึงถามอย่างสงสัย: "มีอะไรอีกหรือ?"

ฝ้านจิ้นอึกอักอยู่ครู่หนึ่ง ใบหน้าขาวขึ้นสีแดง: "เงินไม่พอครับ"

เขารู้ว่าที่บ้านมีเงินไม่มาก

ครั้งแรกขายตังกุยได้ซื้อของหลายอย่าง เหลือเงิน 3 ตำลึง ครั้งที่สองขายได้ 6 ตำลึง ซื

บทที่ 44 พู่กัน

ฝ้านจิ้นฟังความคิดของหูสุ่ยชิงแล้ว ปฏิกิริยาแรกคือเป็นไปได้

เขาชม: "หูสุ่ยชิง คุณคิดเร็วจังเลย! ทำไมผมคิดไม่ถึงล่ะ"

หูสุ่ยชิงอยากถ่อมตัว แต่ก็รู้สึกดีที่ได้รับคำชม

"พอดีพรุ่งนี้หยุดขายตังกุย ผมจะไปถามที่ร้านหนังสือ" ฝ้านจิ้นพูดต่อ

หูสุ่ยชิงเห็นด้วย: "ถ้าคุณภาพดีขนาดนี้ อย่าตั้งร