บทที่ 409 ออกไปลองดู

ระหว่างทางกลับ หูสุ่ยชิงรู้สึกผ่อนคลาย

ข้าวสารถูกนำลงจากรถม้า วางไว้ที่ลานบ้าน หนุ่มๆ ช่วยกันยกเข้าไปในลาน ส่วนหญิงสาวก็ต่างช่วยกันยกเข้าไปเป็นคู่ๆ

หูสุ่ยชิงเดินไปหา หวังกุ้ยเฟินในกลุ่มคน แล้วขอร้องว่า “พี่สะใภ้กุ้ยเฟิน วันนี้ต้องขอบคุณพวกพี่มาก พวกเรามารวมตัวกันกินดีๆ สักมื้อ

บทที่ 410 เดินทางไกล

เรื่องที่ต้องออกไปหาตลาดขายสมุนไพร ผู้ใหญ่บ้านรู้เรื่องดี ส่วนคนอื่นที่อยู่ตรงนั้นรู้เพียงไม่กี่คน

แต่นี่ก็ไม่ใช่ความลับอะไร เช้าสายเย็นค่ำก็ต้องรู้ ไม่มีอะไรที่ต้องปิดบัง

เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ ผู้ใหญ่บ้านจึงถามต่อว่า "ยังไปอวีหางอยู่หรือเปล่า?"

เมื่อได้ยินชื่ออวีหาง ผู้สูงอายุ

บทที่ 411 เจียงหนานงดงาม

ก่อนหน้านี้ไป๋หมั่นซานจ้างชาวบ้านไปส่งมันฝรั่ง ค่าแรงวันละ 100 เหรียญ แต่ตอนนั้นไม่ต้องใช้ลาของตัวเอง ตอนนี้คนและลาหนึ่งตัวก็ยังได้ 100 เหรียญ หูสุ่ยชิงไม่แน่ใจว่าราคานี้เหมาะสมหรือไม่

แต่ฝ้านจิ้นเคยบอกว่า ราคาที่ไป๋หมั่นซานให้นั้นสูงมาก ปกติแล้วค่าแรงคนลากรถหนึ่งวันไม่เก