บทที่ 359 รู้อะไรพูดอย่างนั้น พูดอะไรพูดจนหมด

หูสุ่ยชิงยังปลอบกลุ่มผู้ชายมัดแน่น: "อย่ากลัว แค่น้ำพริก ไม่ถึงตาย"

รวมถึงจูเลาต้าก็อดกลืนน้ำลายใหญ่เสียงดังกึกไม่ได้

น้ำพริกนั้นเขารู้ ไม่ตาย แต่ทำคนอยากตายมากกว่าอยู่!

โดยเฉพาะพวกเขาทั้งตัวบาดเจ็บ เพิ่งโดนตัดหูข้างหนึ่ง เจอน้ำพริกอีก ซี่~

เขาเงยห

บทที่ 360 คนเบื้องหลัง

อู๋เลาต้า หลี่เหวิน หลี่อู่พวกคนตะลึงที่เดิม หลังเหงื่อเย็นระลอกแล้วระลอกเล่า

เกือบ เกือบ ลูกพวกเขาจะเป็นทหารตายบ้านอื่น ยังมีลูกสาว ซ่องโสเภณีนั่นทรมานกว่าตายอีก!

อู๋เลาต้าที่ซื่อตลอดก่อนหน้ายังอดทนไม่ลงมือ ตอนนี้อดไม่ได้อีก เตะขึ้นไปที ตะโกน: "พวกเจ้ายังเป็นคนไหม!

เด็กเ

บทที่ 361 ผู้ทรยศ

"เจ้ารู้แล้วจะอย่างไร? นายอำเภออู๋จะสอบสวนตัวเองหรือ?"

"ข้าเตือนเจ้าแกล้งไม่รู้ดีกว่า ขายบุญคุณนายอำเภออู๋ กับเจ้า กับครอบครัวเจ้าและกับหมู่บ้านพวกเจ้าล้วนดี!"

ยังมีคนไม่ยอมแพ้ปล่อยคำ

หูสุ่ยชิงย้อนถาม: "หรือมีแค่นายอำเภออู๋ขุนนางเดียว? เจ้าต้องรู้อ๋องเพิ่งกบฏ ราชสำนักยังไม่แพ้