บทที่ 358 ไม่เคยเจอคนอยากโดนตัด!

"นับว่าพวกเขายังมีจิตสำนึก!" ซวี่เลาต้าถอนใจ

อู๋เลาซื่อต่อ: "แต่มีจิตสำนึกก็ไม่มีประโยชน์แล้ว หมู่บ้านเราทีเดียวหายห้าชีวิต พวกเขาอย่าหวังหนีสักคน! ส่งทางการทั้งหมดรอประหารหลังฤดูเก็บเกี่ยว"

"ใช่ ส่งทางการ! ให้พวกเขาฆ่าคนชดใช้ชีวิต!" ผู้ชายอื่นที่เดิมดื่มข้าวต้มข

บทที่ 359 รู้อะไรพูดอย่างนั้น พูดอะไรพูดจนหมด

หูสุ่ยชิงยังปลอบกลุ่มผู้ชายมัดแน่น: "อย่ากลัว แค่น้ำพริก ไม่ถึงตาย"

รวมถึงจูเลาต้าก็อดกลืนน้ำลายใหญ่เสียงดังกึกไม่ได้

น้ำพริกนั้นเขารู้ ไม่ตาย แต่ทำคนอยากตายมากกว่าอยู่!

โดยเฉพาะพวกเขาทั้งตัวบาดเจ็บ เพิ่งโดนตัดหูข้างหนึ่ง เจอน้ำพริกอีก ซี่~

เขาเงยห

บทที่ 360 คนเบื้องหลัง

อู๋เลาต้า หลี่เหวิน หลี่อู่พวกคนตะลึงที่เดิม หลังเหงื่อเย็นระลอกแล้วระลอกเล่า

เกือบ เกือบ ลูกพวกเขาจะเป็นทหารตายบ้านอื่น ยังมีลูกสาว ซ่องโสเภณีนั่นทรมานกว่าตายอีก!

อู๋เลาต้าที่ซื่อตลอดก่อนหน้ายังอดทนไม่ลงมือ ตอนนี้อดไม่ได้อีก เตะขึ้นไปที ตะโกน: "พวกเจ้ายังเป็นคนไหม!

เด็กเ