บทที่ 337 ทำแป้งคุดซู

"ฉันก็คิดว่าลองได้ พวกเราย้ายออกมาส่วนหนึ่งก่อน แค่เพิ่มจำนวน เหนื่อยก็เหนื่อยกว่าแต่ก่อนหน่อย แต่หาเงินได้ก็พอ!" หลี่อู่พูดตาม

อย่างมากพวกเขาตัดหญ้าและเตรียมรำข้าวมากหน่อย

เขาไม่กลัวเหนื่อย แค่กลัวไม่มีเงิน

จางฮุ่ยเห็นด้วย: "พวกเรารอบคอบหน่อย แบบนี้ยังเลี้ยงกระต่ายได้มากข

บทที่ 338 หลี่ฉางหลินบาดเจ็บ

"พูดเหลวไหล แป้งเฟินสีดำ คุดซูสีขาว แน่นอนคุดซูอร่อยกว่าแป้งเฟินเยอะ" หวังชิวเยว่ค้าน

"ใช่! ยังไงแห้งก็สิบแปดเหรียญจินหนึ่งนะ"

พูดถึงราคาก็เสียดายหน่อย แบบนี้ให้พวกเขากิน จะสิ้นเปลืองไหม

หวังชิวเยว่คิดสักพักยังอดพูดไม่ได้: "คุณหญิง พวกเราตากแห้งเอาไปขายร้านยา จินหนึ

บทที่ 339 อ๋องกบฏ

หลี่ฉางหลินกลับมา โดยเฉพาะบาดเจ็บเดินโซเซกลับมา ในซานสุ่ยเหมือนคลื่นยักษ์!

เขาเป็นหลานชายคนโตผู้ใหญ่บ้าน หลังฝ้านจิ้นสอนหนังสือบอกเขาเป็นเด็กเรียนดี ผู้ใหญ่บ้านปรึกษาแล้วตัดสินใจทุ่มเททั้งครอบครัวส่งเขาเรียนโรงเรียนหลวงในเมืองหลวง

โรงเรียนหลวงอยู่ข้างเมืองหลวง เพราะทางไกล หลี่ฉ