บทที่ 336 ขยายขนาด

คำซุนจินฮวายังไม่จบ หวังกุ้ยเฟินก้าวใหญ่มาแล้ว พูดเสียงดัง: "กฎงานเลี้ยงคือห้ามขออาหารคนอื่น!

คนในครอบครัวยินยอมไม่ยุ่ง แต่เอาเปรียบคนอื่นไม่ได้ ซุนจินฮวาในชามเธอไม่พอกิน? ต้องมาขอหลานสาวเธอ?"

ฝูงชนอึกทึกเงียบชั่วขณะ เงยหน้ามองซุนจินฮวา

ป้าสวี่นั่งใกล้ ถาม: "จินฮวา เธอไม่นั่ง

บทที่ 337 ทำแป้งคุดซู

"ฉันก็คิดว่าลองได้ พวกเราย้ายออกมาส่วนหนึ่งก่อน แค่เพิ่มจำนวน เหนื่อยก็เหนื่อยกว่าแต่ก่อนหน่อย แต่หาเงินได้ก็พอ!" หลี่อู่พูดตาม

อย่างมากพวกเขาตัดหญ้าและเตรียมรำข้าวมากหน่อย

เขาไม่กลัวเหนื่อย แค่กลัวไม่มีเงิน

จางฮุ่ยเห็นด้วย: "พวกเรารอบคอบหน่อย แบบนี้ยังเลี้ยงกระต่ายได้มากข

บทที่ 338 หลี่ฉางหลินบาดเจ็บ

"พูดเหลวไหล แป้งเฟินสีดำ คุดซูสีขาว แน่นอนคุดซูอร่อยกว่าแป้งเฟินเยอะ" หวังชิวเยว่ค้าน

"ใช่! ยังไงแห้งก็สิบแปดเหรียญจินหนึ่งนะ"

พูดถึงราคาก็เสียดายหน่อย แบบนี้ให้พวกเขากิน จะสิ้นเปลืองไหม

หวังชิวเยว่คิดสักพักยังอดพูดไม่ได้: "คุณหญิง พวกเราตากแห้งเอาไปขายร้านยา จินหนึ