บทที่ 331 พวกเธอมีสิทธิ์อะไรมาขออาหารกิน!

วันที่สิบสองเดือนสิบเอ็ด

ฟ้าเพิ่งสลัว หน้าสำนักเรียนวุ่นวายแล้ว

ผู้ชายฮึดฮัดแบกไม้ไผ่ลงจากเขา เลื่อยเป็นท่อนๆ นี่คือรอเดี๋ยวจุดไฟเผาระเบิดเสียงดังปัง ประทัดไง หมายถึงความเป็นมงคล!

บ้านรวยในเมืองหลวงซื้อประทัดเฉพาะได้ ชาวนาพวกเขาไม่มีเงินก็เสียดายซื้อ แต

บทที่ 332 การแสดงความคิดเห็น

"นั่นไม่ใช่เพราะพ่อกับน้องฉันไม่ได้ไปหรือ ถ้าพวกเขาไปก็ต้องออกแรงได้แน่" จางชุนฮวาพูดชัดเจนไม่มั่นใจ

พ่อเธอทั้งขี้เกียจทั้งตะกละในหมู่บ้านพูดอันดับสองไม่มีใครกล้าอ้างอันดับหนึ่ง อย่าว่าแต่เจอเรื่องพ่อเธอจะพุ่งเข้าไปไหม แต่พ่อเธอไม่มีทางออกจากบ้าน!

ส่วนน้องชาย เธอมองจ

บทที่ 333 สุ่ยชิงก็ถูกเชิญขึ้นไปพูด

ผู้ใหญ่บ้านพูดจบ ทำให้ผู้เฒ่าที่ยืนสั่นๆ เห็นพ้อง

"ใครจะไม่ทำตัวเป็นคน ไปใต้ดินอย่าว่าพวกเรากระดูกแก่ๆ พูดไม่เพราะ!"

"นอกจากไม่เข้าสุสานบรรพบุรุษ ทำเรื่องผิดยังกล้าฝังในสุสานบรรพบุรุษ งั้นรอพวกเราคิดบัญชีดีๆ"

"ให้ตายแล้วก็ไม่สงบ!"

.....

สุ่ยชิงมาช้า พอดีได้