บทที่ 330 พวกเธอก็เป็นส่วนหนึ่งของซานสุ่ย

สุ่ยชิงฟังแล้วคิดว่าใช้ได้มาก

มื้อกลางวันเป็นข้าวแห้ง แม้ไม่ใช่ข้าวขาว แต่ข้าวกล้องทำข้าวแห้งจะเลือกอะไรอีก? มื้อเย็นพื้นฐานถือเป็นธัญพืชดี งานเลี้ยงระดับนี้สำหรับชาวซานสุ่ยตอนนี้ ถือว่าน่าภูมิใจ

เธอมองแม่บ้านที่เด็ดผักล้างผักในลาน นึกถึงตอนอยู่จีนเตรียม

บทที่ 331 พวกเธอมีสิทธิ์อะไรมาขออาหารกิน!

วันที่สิบสองเดือนสิบเอ็ด

ฟ้าเพิ่งสลัว หน้าสำนักเรียนวุ่นวายแล้ว

ผู้ชายฮึดฮัดแบกไม้ไผ่ลงจากเขา เลื่อยเป็นท่อนๆ นี่คือรอเดี๋ยวจุดไฟเผาระเบิดเสียงดังปัง ประทัดไง หมายถึงความเป็นมงคล!

บ้านรวยในเมืองหลวงซื้อประทัดเฉพาะได้ ชาวนาพวกเขาไม่มีเงินก็เสียดายซื้อ แต

บทที่ 332 การแสดงความคิดเห็น

"นั่นไม่ใช่เพราะพ่อกับน้องฉันไม่ได้ไปหรือ ถ้าพวกเขาไปก็ต้องออกแรงได้แน่" จางชุนฮวาพูดชัดเจนไม่มั่นใจ

พ่อเธอทั้งขี้เกียจทั้งตะกละในหมู่บ้านพูดอันดับสองไม่มีใครกล้าอ้างอันดับหนึ่ง อย่าว่าแต่เจอเรื่องพ่อเธอจะพุ่งเข้าไปไหม แต่พ่อเธอไม่มีทางออกจากบ้าน!

ส่วนน้องชาย เธอมองจ