บทที่ 33 ความวุ่นวาย

"ผม...ไม่แน่ใจครับ" ฝ้านจิ้นขมวดคิ้วสวย พูดอย่างลังเล: "แต่ก่อนผมเคยไปเรียนและสอบที่เมืองหนานหนิงและเมืองหัวหนิงแถวๆ นี้ แต่ก็เป็นแค่นักเรียนยากจน คงไม่ใช่เป้าหมายที่ใครจะมาทำร้าย"

แม้จะมีคนร้ายที่คิดไม่ดีขึ้นมา เป้าหมายที่เหมาะสมก็คงเป็นพ่อค้ารวยที่เดินทางคนเดียว ไม่ใช่นักเร

บทที่ 34 ปลูกผักทั้งสวน

หูสุ่ยชิงสะใจที่ได้โต้กลับแม่สามีกับพี่สะใภ้ รู้สึกสดชื่น

อารมณ์หงุดหงิดตอนตื่นนอนก็หายไป

หันไปเห็นใบหน้าเด็กๆ ทั้งสองคนที่ดูตกใจเช่นกัน เธอจึงสอนไปด้วย: "อย่าคล้อยตามคำพูดของพวกเขาตลอด ไม่งั้นจะต้องคอยอธิบายให้พวกเขาฟัง คิดแล้วรู้สึกอึดอัด

พวกเราต้องโจมตี ให้พวกเขาเป็นฝ่า

บทที่ 35 การยุยง

หูสุ่ยชิงคิดว่าปากเธอเป็นกาลกิณีหรือไง?

ทำไมเมื่อคืนเพิ่งพูดว่าอย่าให้มีเรื่องยุ่งยาก วันนี้ก็มีเรื่องยุ่งยากซะแล้ว!

ได้ยินเสียงตะโกนเร่งร้อนมาแต่ไกล หูสุ่ยชิงรีบลุกขึ้นยืน ลุกขึ้นกะทันหันทำให้รู้สึกเวียนหัวเล็กน้อย พอหายเวียนแล้วก็เดินไปทางกระท่อมหลังคาหญ้า

เด็กน้อยทั้งห้าเดินตา