บทที่ 32 ไปเมืองอื่น ปลอดภัยไหม?

ฝ้านจิ้นละสายตาอันหนักแน่น เม้มริมฝีปาก แล้วพยักหน้าเบาๆ

จากนั้นอธิบาย: "ลูกพี่ลูกน้องคนนี้ของผม ทำอะไรก็ฉลาดหลักแหลมมาก จนบางทีก็มากเกินไป

ครอบครัวเขาก็มีคนไม่น้อย ตอนเช้าปอกข้าวหัวไก่ได้ 2.5กก. ไม่มีเหตุผลที่ตอนบ่ายจะได้แค่ 0.5กก. ตามที่ผมรู้จักเขา เขาอาจจะคิดจะไ

บทที่ 33 ความวุ่นวาย

"ผม...ไม่แน่ใจครับ" ฝ้านจิ้นขมวดคิ้วสวย พูดอย่างลังเล: "แต่ก่อนผมเคยไปเรียนและสอบที่เมืองหนานหนิงและเมืองหัวหนิงแถวๆ นี้ แต่ก็เป็นแค่นักเรียนยากจน คงไม่ใช่เป้าหมายที่ใครจะมาทำร้าย"

แม้จะมีคนร้ายที่คิดไม่ดีขึ้นมา เป้าหมายที่เหมาะสมก็คงเป็นพ่อค้ารวยที่เดินทางคนเดียว ไม่ใช่นักเร

บทที่ 34 ปลูกผักทั้งสวน

หูสุ่ยชิงสะใจที่ได้โต้กลับแม่สามีกับพี่สะใภ้ รู้สึกสดชื่น

อารมณ์หงุดหงิดตอนตื่นนอนก็หายไป

หันไปเห็นใบหน้าเด็กๆ ทั้งสองคนที่ดูตกใจเช่นกัน เธอจึงสอนไปด้วย: "อย่าคล้อยตามคำพูดของพวกเขาตลอด ไม่งั้นจะต้องคอยอธิบายให้พวกเขาฟัง คิดแล้วรู้สึกอึดอัด

พวกเราต้องโจมตี ให้พวกเขาเป็นฝ่า