บทที่ 322 ฝ้านเอ้อร์จู้ให้ดอกไม้ผ้าไหม

ฝั่งนั้นติ่งเจียเจียได้ยินพ่อที่กลับบ้านเล่าเรื่องชาวบ้านบาดเจ็บ หน้าเต็มไปด้วยความกังวล พอพูดถึงหูเหวินฮวาก็บาดเจ็บ ตกใจลุกขึ้นยืน สงบใจสักพักถาม: "พ่อ เขา เขาหนักไหม?"

ติ่งเหอหลี่เห็นลูกสาวแบบนี้จะไม่เข้าใจได้ยังไง เขาก็ไม่ใช่คนเคร่งครัดล้าสมัย อีกอย่างเด็

บทที่ 323 ทำชุดทำงานให้พนักงานโรงงานสมุนไพร

เสียงใสเย็นดังขึ้น ติ่งเจียเจียไม่รู้ทำไม แค่ได้ยินเสียงนี้ก็รู้สึกสบายใจยิ่ง

ฝ้านเอ้อร์จู้หันขวับ เห็นป้าสองค่อยๆ เดินมา

เธอถือดอกไม้กำมะหยี่ดอกหนึ่ง ฟูนุ่มสีชมพูอ่อน ดีกว่าดอกไม้ผ้าไหมในมือเขาไม่รู้กี่เท่า!

ดอกไม้ผ้าไหมเขาสิบหกเหรียญ แต่ดอกไม้กำมะหย

บทที่ 324 เธอไม่ควรติดอยู่ในหมู่บ้านเล็กๆซานสุ่ย

เรื่องเสื้อกันหนาวสุ่ยชิงก็รู้

เธอได้ยินคนทำงานโรงงานสมุนไพรพูดถึง

จริงๆ ทำเสื้อกันหนาวได้ก็เพราะคนรุ่นโรงงานสมุนไพรนี้ขับเคลื่อน พวกเธอต้องทำงานฤดูหนาว เสื้อผ้าบางเกินไปไม่ได้ บวกกับหาเงินได้อำนาจการพูดในบ้านชัดเจนมากขึ้น ความเห็นได้รับความสำคัญ