บทที่ 321 พี่ ให้ผมส่งให้เจียเจียในนามพี่ได้ไหม?

แม่หูเจ็บปวดก็เจ็บปวด เห็นแผลพันแล้วรู้ว่าเป็นฝีมือติ่งเหอหลี่ หันไปขอบคุณ: "โชคดีจริงๆ ที่มีท่าน ขอบคุณมาก! วันหลังฉันกับพ่อเด็กจะไปขอบคุณที่บ้าน"

เธอกับพ่อเด็กไม่มีของขอบคุณอะไรให้ได้ ได้แต่รอคราวหน้าเข้าเมืองใช้เงินซื้อกลับมา

นึกถึงเข้าเมือง ใน

บทที่ 322 ฝ้านเอ้อร์จู้ให้ดอกไม้ผ้าไหม

ฝั่งนั้นติ่งเจียเจียได้ยินพ่อที่กลับบ้านเล่าเรื่องชาวบ้านบาดเจ็บ หน้าเต็มไปด้วยความกังวล พอพูดถึงหูเหวินฮวาก็บาดเจ็บ ตกใจลุกขึ้นยืน สงบใจสักพักถาม: "พ่อ เขา เขาหนักไหม?"

ติ่งเหอหลี่เห็นลูกสาวแบบนี้จะไม่เข้าใจได้ยังไง เขาก็ไม่ใช่คนเคร่งครัดล้าสมัย อีกอย่างเด็

บทที่ 323 ทำชุดทำงานให้พนักงานโรงงานสมุนไพร

เสียงใสเย็นดังขึ้น ติ่งเจียเจียไม่รู้ทำไม แค่ได้ยินเสียงนี้ก็รู้สึกสบายใจยิ่ง

ฝ้านเอ้อร์จู้หันขวับ เห็นป้าสองค่อยๆ เดินมา

เธอถือดอกไม้กำมะหยี่ดอกหนึ่ง ฟูนุ่มสีชมพูอ่อน ดีกว่าดอกไม้ผ้าไหมในมือเขาไม่รู้กี่เท่า!

ดอกไม้ผ้าไหมเขาสิบหกเหรียญ แต่ดอกไม้กำมะหย