บทที่ 312 พวกเรารับได้ทั้งหมดไหม?

ปลายเดือนสิบอากาศเย็นแล้ว

แม้ฤดูหนาวปีนี้ไม่หนาวเท่าปีที่แล้ว ลมเย็นก็ทำให้คนต้องขดตัว

เสื้อผ้าของผู้ชายในหมู่บ้านซานสุ่ยที่บ้านเป็นชุดดีที่สุด บ้านชาวนาปกติเอาผ้าใหม่ให้พ่อบ้านตัดเสื้อ ขาดก็ปะชุน ขาดอีกก็ดัดแปลงให้ลูกๆ ใส่ ถึงอย่างนั้นเสื้อผ้าบนตัวผู้ชายในขบวนย

บทที่ 313 ซื้อดอกไม้ประดับผมและริบบิ้นแดง

ติ่งเหอหลี่รู้สึกว่าคุดสุไม่ใช่สดหรือต้มชั่งน้ำหนัก แต่เป็นแต่ละชิ้นตากแห้งสนิทเป็นของแห้ง แค่สิบแปดเหรียญต่อจิน สำหรับเขาไม่คุ้มเลย

แต่นึกถึงชาวบ้านขายข้าวโพดขายข้าวเปลือกข้าวสาลี ก็ตากแห้งพ่อค้าข้าวถึงรับ มากสุดแค่แปดเหรียญต่อจิน ข้าวต้องดูแลตั้งแต่หว่า

บทที่ 314 รายได้ครั้งแรกของโรงงานสมุนไพร

ริบบิ้นแดงแบบเรียบง่าย ไม่มีหลายชนิด สามเหรียญอันหนึ่ง ห้าเหรียญสองอัน

ดอกไม้ประดับผมแพงกว่ามาก และมีแบบหลายชนิด

ดอกไม้ผ้า ดอกไม้ผ้าไหม ดอกไม้โฟม ดอกไม้พัน ดอกไม้กำมะหยี่..... หลังๆ แพงเกินไป พวกผู้ชายดูแต่ดอกไม้ผ้า

ดอกไม้ผ้าเล็กๆ ดอกหนึ่งเก้าเหรียญ พวกผ