บทที่ 30 แปลกจริง หมู่บ้านนี้มีเรื่องดีๆ เกิดขึ้นเร็วๆ นี้หรือ?

เด็กหนุ่มร่างสูงใหญ่แข็งแรงพูดอย่างสดใสและตรงไปตรงมา

หูสุ่ยชิง: ...ธรรมเนียมของตระกูลหูดีจริงๆ

พอถึงเวลากินข้าวเย็น หูเหวินฮวาประหลาดใจที่กินไข่ดาวบนชามบะหมี่หมดแล้ว ใต้ชามยังมีอีกสองฟอง!

เขามองพี่สาวอย่างตกใจ ร่างกายกำยำสั่นเล็กน้อย

บทที่ 31 รับซื้อข้าวหัวไก่

ซุนจินฮวาเบ้ปาก "จะมีเรื่องดีอะไร? หมู่บ้านมีแค่ 30-40 ครัวเรือน มีอะไรเกิดขึ้นหน้าบ้านหลังบ้านจะไม่รู้ได้ยังไง?"

แต่ก่อนในบ้านนอกจากเธอ ยังมีหูสุ่ยชิงลูกสะใภ้คนนี้ แม่สามีมักจะใช้หูสุ่ยชิงทำงาน

ตอนนี้ครอบครัวฝ้านจิ้นแยกออกไปแล้ว แม่สามีไม่ช่วยงานบ้านเลย ยังคอยสั่งเธออย

บทที่ 32 ไปเมืองอื่น ปลอดภัยไหม?

ฝ้านจิ้นละสายตาอันหนักแน่น เม้มริมฝีปาก แล้วพยักหน้าเบาๆ

จากนั้นอธิบาย: "ลูกพี่ลูกน้องคนนี้ของผม ทำอะไรก็ฉลาดหลักแหลมมาก จนบางทีก็มากเกินไป

ครอบครัวเขาก็มีคนไม่น้อย ตอนเช้าปอกข้าวหัวไก่ได้ 2.5กก. ไม่มีเหตุผลที่ตอนบ่ายจะได้แค่ 0.5กก. ตามที่ผมรู้จักเขา เขาอาจจะคิดจะไ