บทที่ 277 ข้าแค่อยากให้เจ้ารับไว้ ได้ไหม?

คนเยอะเกิน คนแก่บ้านอื่นก็ออกมาดู

แต่ตอนนี้พอดีขุดดินขนดิน คนในหมู่บ้านส่วนใหญ่เป็นคนแก่กับเด็ก คนแก่เห็นเด็กกลุ่มหนึ่งเล่น ก็งกๆ เงิ่นๆ กลับห้องพัก

หูเหวินฮวาเห็นซ้ายขวาไม่มีคน -- เด็กไม่นับเป็นคน พูดเสียงต่ำกับติ้งเจียเจีย: "วันนี้ไปเมืองหลวง ซื้อขนมลู

บทที่ 278 หูเหวินฮวาหนุ่มคนนี้เธอถูกใจ

หูเหวินฮวารู้สึกตัวเองน่าตาย เกิดความคิดสกปรกแบบนี้ได้ไง!

เขาด่าตัวเองในใจ เสียงแหบพูด: "ข้ากลับก่อน ขนมลูกกวาดอย่าประหยัด เข้าเมืองคราวหน้าข้าซื้ออีก"

ไม่รอตอบ ร่างสูงใหญ่แทบวิ่งหนี

แต่นึกว่าเจียเจียรับของที่เขาซื้อให้ ในใจรู้สึกหวานๆ ดีใจสุขใจมาก รู้สึกห

บทที่ 279 ถ้าไม่ใช่ความหมายนั้น คืนดีที่สุด

ชิ่นอี้หลินติ้งเหอหลี่คิดง่าย

หูเหวินฮวายังเป็นหนุ่ม ถ้าไม่เข้าใจความหมายแง่มุมให้ของขวัญ ให้ผิดก็ปกติ

ถ้าพวกเขาเข้าใจผิด เขินแค่ไหน

โดยเฉพาะสามบ้านสนิทขนาดนี้ เพื่อความเข้าใจผิดนิดหน่อยกระทบความรู้สึก ไม่ต้องคิดก็ไม่คุ้ม

ถ้าใช่ ทุกคนสมหวัง ถ้าไม่ใช่