บทที่ 268 ไม่เคยได้รับความสำคัญเช่นนี้

"เจ้านายฆ่าหมู ให้แต่ละบ้านเราเนื้อขาหมูเกือบหนึ่งจินครึ่ง" หลี่ต้าหนี่ยกอาหารจากตะกร้า วางที่พื้นราบใต้ร่มไม้

เปิดผ้าโปร่งที่คลุมตะกร้าอาหารอีกใบ เผยขนมปังข้าวโพดข้างใน

อาหารแบบนี้ ไปบ้านชาวนาไหนก็ดีเหลือเกิน!

เฟิงต้าเฟิงเอ้อร์กับคนอื่นกลืนน้ำลาย มือเช็ดช

บทที่ 269 ฝ้านเจาตี้เปลี่ยนชื่อ

ติ้งเหอหลี่กับชิ่นอี้หลินตอนนี้ไม่กินที่นี่ตอนเที่ยง พวกเขาสองคนออกเช้ากลับค่ำไปเก็บสมุนไพรข้างนอก กลับมาให้ติ้งเจียเจียตากแห้งบดเป็นผงยาใส่ถุงกระดาษมันเก็บไว้

วันนี้เช้ารอจนเรื่องฝ้านเจาตี้จบ ถึงออกไปอย่างสบายใจ

ติ้งเหอหลี่ชอบแทะขาหมูต้มซีอิ๊วมาก หูสุ่ยชิงเก็บไว้

บทที่ 270 ส่งยาผง

จะไม่ชอบได้ไง?

นี่ลุงฝ้านจิ้นเลือกอย่างพิถีพิถัน จากชื่อสวยงามมากมาย ลุงฝ้านจิ้นเลือกออกมา เขายังคิดว่าความหมายนี้ดีที่สุด

ลุงฝ้านจิ้นให้ความรู้สึกว่าให้ความสำคัญกับชื่อเธอมาก

เก็บไว้ในใจตั้งแต่คราวที่แล้ว

ฝ้านเจาตี้รู้สึกว่าน้ำตาไม่มีค่า วันนี้ร่วงเยอะเป็นพิเศษ แม้แต่ตัวเธอเ