บทที่ 257 ขนดิน

โชคดีที่ยังมีเห็ด เพิ่มเติมเป็นระยะ บ้านก็สร้างแล้ว เสบียงที่เก็บพอเพียง ครอบครัวใหญ่ไม่มีปัญหาเรื่องอิ่มท้องอุ่นใจ

บวกกับเงินล้านที่เก็บปีที่แล้วและทองคำหนึ่งหีบที่ไป๋หมั่นซานให้ กับเงินที่หาได้ ไม่ถึงกับต้องกังวล

โครงการหาเงินพู่กันกับขายเหล้าข้าวแม้หายไป แต่โชวู่ผ่านเดือนแปดเป

บทที่ 258 ทำหน้าบวมแกล้งอวด

ขนดินเป็นงานที่ทั้งยากทั้งเหนื่อยมาก

เหนื่อยกว่าขนข้าวตอนเก็บเกี่ยวฤดูใบไม้ร่วงอีก

ข้าวเป็นผลผลิตที่เก็บเกี่ยวแล้ว แบกมาแม้เหนื่อยแต่ใจมั่นคง ทุกคานที่แบกกลับมาคือความสุข

ขนดินยังไม่รู้ ไม่รู้จะได้ผลผลิตเท่าไหร่ ไม่มีความมั่นคงและความสุขนั้น

ชาวบ้านซานสุ่ยจำได้ว่าคร

บทที่ 259 รถลากลับมาแล้ว อิจฉา

พอได้ยินว่าลุงฝ้านจิ้นต้องทำงานเอง ฝ้านเอ้อร์จู้ ซานจู้ ซื่อจู้รู้สึกสบายใจขึ้นเล็กน้อย

อย่างน้อยลุงฝ้านจิ้นก็ไม่ได้เหนือกว่าพวกเขาทุกอย่าง

เรื่องแรง ฝ้านเจียง ฝ้านเหอ ฝ้านหูจะสู้พวกเขาได้ไง?

ต้าหยา เอ๋อหยาสองเด็กผู้หญิงยิ่งไม่ต้องพูดถึง ผู้หญิงแต่กำเนิดแรงน้อยกว่