บทที่ 247 ฝ้านเจาตี้ต้องกลับไป

ฝ้านเฉียนย่างเข้ามาห้อยไหล่ไพล่มือไว้ข้างหลัง

เขาก็รู้สึกว่าแม่เขาทำให้คนลำบาก

แต่ก่อนยังไม่ใช่ปีขาดแคลน พ่อแม่ยังขายนาขายที่ใช้ชีวิตได้ มาถึงเขาเจอน้ำท่วมเห็นๆ ว่าจะหมดเสบียง แม่ยังดื้อไม่ยอมขาย!

นี่ไม่ใช่ทำให้เขาลำบากคืออะไร?

เขามองสายตากังวลของคนทั้งห้อง ถอนหา

บทที่ 248 เธอเข้าใจเขา

เยี่ยนชิวซิงหุยปีนี้โตเร็วมาก

ไม่ใช่อย่างที่แม่ตระกูลฝ้านและซุนจินฮวาพูดว่ากินเท่าไหร่ก็ไม่อ้วน ไม่มีวาสนาถึงได้ผอมโซ

ความจริงพิสูจน์แล้วว่าถ้าได้สารอาหารครบ เด็กๆ ย่อมโตเร็ว

และเสื้อผ้าที่ตัดปีที่แล้วตอนแยกครอบครัว ปีนี้ใส่ไม่ได้แล้วทั้งหมด

แต่ก่อนฝ้านเจียง ฝ้านเหอ ฝ้าน

บทที่ 249 ผิดปกติต้องมีเงื่อนงำ

ฝ้านเอ้อร์จู้ฝ้านซานจู้แย่งอยู่หน้าสุด หยิบเสื้อผ้าสีสดใสในตะกร้าออกมาทีละชิ้นโยนลงพื้น ยิ่งค้นยิ่งหงุดหงิด: "มีแต่เสื้อผ้าที่กินไม่ได้?"

"ไม่มีของกินเลย?"

ฝ้านเฉียนสามคนที่ตามมาได้ยินว่ามีแต่เสื้อผ้า สีหน้าตื่นเต้นจางลง

ฝ้านซื่อจู้มองเสื้อผ้าที่กระจายเต็มพื้น บ่