บทที่ 235 เสียดายไม่อยากมองที่อื่น

บ้านหูสุ่ยชิงก็กำลังเตรียมอาหาร

กระดูกหมูใหญ่ล้างเลือดแล้ว เติมน้ำเต็มหม้อใหญ่ไฟแรงเดือดแล้วหรี่ไฟตุ๋นช้าๆ เริ่มตุ๋นตั้งแต่เช้า ตอนเที่ยงน้ำซุปขาวครีมเข้มข้น แค่ดมก็หอมหวาน

หมูสดกับเห็ดหูหนูแช่น้ำ พริกเขียว หน่อไม้แช่หั่นเส้นผัดรวมกันเป็นหมูผัดรสปลาเวอร์ชันง่าย

บทที่ 236 เจียเจีย ทำไมเธอมาที่นี่?

"จะให้คนที่เหนื่อยมาสี่ห้าวันกลับมาช่วยทำอิฐดินได้ยังไง นี่มันไม่เห็นใจคนเลยนะ!"

หูเหวินฮวาเพิ่งมาถึงและวางเครื่องมือทำอิฐดิน ก็ได้ยินเสียงประชดประชัน เขารู้สึกขนลุกซู่ไปทั้งตัวโดยไม่อาจควบคุมได้

นี่ใครกัน?

พูดกับเขาหรือ?

เขาไม่ได้บังเอิญเจอคนแอบนัดกันหรอกนะ

บทที่ 237 นี่หมายความว่าพวกเขาสองคนไม่ใช่คนหรือไง?

ฝ้านเอ้อร์จู้เงยหน้ามองตาม

พอมอง ตาก็เบิกค้าง!

ใบหน้าขาวของเด็กสาวใต้แสงแดดเรียบเนียนนุ่มนวล ไหนล่ะตุ่มแดงจุดขาวที่เคยมี?

บอบบางแต่ไม่ผอมแห้ง ยืนอยู่ตรงนั้นก็งดงามเหลือเกิน!

เธอเปลี่ยนไปแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ไม่แปลกที่ซานจู้จะดีใจ

เห็นซานจู้