บทที่ 23 พระเจ้า เธอไม่ใช่แค่คนธรรมดาที่ข้ามเวลามาหรือ?

"ทำไมล่ะ? น้องสะใภ้ เจ้าอย่าพูดแรงขนาดนี้นะ!" สีหน้าของฝ้านเฉียนมืดลง น้ำเสียงเย็นชา

หูสุ่ยชิงไม่กลัวเลยสักนิด เชิดหน้าพูดว่า: "ก็เพราะพวกเจ้าผลักซิงหุยไง! ข้อเรียกร้องของฉันสมเหตุสมผล"

"เจ้า..."

"ข้าก็คิดว่าสมเหตุสมผลนะ!"

เสียงแก่ๆ ดังขึ

บทที่ 24 ความปรารถนาที่เป็นจริงอย่างผิวเผิน...

หูสุ่ยชิงนึกถึงวันสุดท้ายในประเทศจีน

ในฐานะผู้หญิงเก่งที่ต่อสู้มาตลอด เธอประสบความสำเร็จในอาชีพ แต่ไม่มีลูก และป่วยเป็นโรค

ก่อนตาย เธอบริจาคทรัพย์สินทั้งหมดให้เด็กผู้หญิงยากจนในพื้นที่ภูเขา เพื่อช่วยให้พวกเธอเรียนจบและออกจากภูเขาได้

พร้อมกันนั้นก็อธิษ

บทที่ 25 หาเห็ดในไข่

หูเหวินฮวายิ้มแบบเขินๆ บนใบหน้าคล้ำ "พี่สาว ผมยังเด็ก ไม่รีบหรอก"

ฆ่าหมูหูโบกมือ พูดอย่างไม่ใส่ใจ: "เจ้าไม่ต้องห่วงน้องชาย เขาเป็นผู้ชาย ต่อไปอยู่ที่บ้าน ขอแค่พ่อแม่ดีกับภรรยาเขาหน่อย ชีวิตคู่ของพวกเขาก็จะไม่ลำบากนัก

แต่ลูกสาวไม่เหมือนกัน เจ้าแต่งงานแล้วต้องไปอยู่บ้านคนอื่น พ