บทที่ 22 ผลักสิบฟองไข่ครั้งหนึ่ง รีบตามเธอมา!

ซุนจินฮวาพูดอย่างหน้าด้านๆ ไม่คิดว่าตัวเองทำผิดเลย

ฝ้านเฉียนในใจก็ไม่ได้รู้สึกว่าการเอาเห็ดนิดหน่อยจากหลานสาวสองคนจะเป็นปัญหาอะไร เขาแค่กังวลว่าจะเสียชื่อเสียง ส่งผลต่อการหาภรรยาให้ลูกชาย

เขาโบกมืออย่างรำคาญ "พอแล้วพอแล้ว ข้าพูดประโยคเดียว เจ้าตอบข้าสิ

บทที่ 23 พระเจ้า เธอไม่ใช่แค่คนธรรมดาที่ข้ามเวลามาหรือ?

"ทำไมล่ะ? น้องสะใภ้ เจ้าอย่าพูดแรงขนาดนี้นะ!" สีหน้าของฝ้านเฉียนมืดลง น้ำเสียงเย็นชา

หูสุ่ยชิงไม่กลัวเลยสักนิด เชิดหน้าพูดว่า: "ก็เพราะพวกเจ้าผลักซิงหุยไง! ข้อเรียกร้องของฉันสมเหตุสมผล"

"เจ้า..."

"ข้าก็คิดว่าสมเหตุสมผลนะ!"

เสียงแก่ๆ ดังขึ

บทที่ 24 ความปรารถนาที่เป็นจริงอย่างผิวเผิน...

หูสุ่ยชิงนึกถึงวันสุดท้ายในประเทศจีน

ในฐานะผู้หญิงเก่งที่ต่อสู้มาตลอด เธอประสบความสำเร็จในอาชีพ แต่ไม่มีลูก และป่วยเป็นโรค

ก่อนตาย เธอบริจาคทรัพย์สินทั้งหมดให้เด็กผู้หญิงยากจนในพื้นที่ภูเขา เพื่อช่วยให้พวกเธอเรียนจบและออกจากภูเขาได้

พร้อมกันนั้นก็อธิษ