บทที่ 168 ติ่งเจียเจีย

ฝ้านเอ้อร์จู้เห็นคางคกบ้านติ่งไม่สนใจ โมโหในใจ จึงนั่งยองๆ หยิบก้อนดินใหญ่ขึ้นมา จินน้ำหนักแล้วขว้างไปที่เด็กสาวข้างหน้า!

ให้รู้ไปว่าอย่าทำเป็นไม่สนใจพวกเขา ทำเหมือนคำพูดพวกเขาเป็นลมผ่านหู!

ขว้างให้เปื้อนดินทั้งตัว ให้ทั้งเจ็บทั้งอับอาย

หูเหวินฮวาไม่คิดว่าผู้ชายสามคนพูดไปพู

บทที่ 169 ความเก้อเขิน

หูเหวินฮวาอยากบอกว่าจะส่งให้เธอ แต่รู้สึกว่าอาจจะกะทันหันเกินไป

ลังเลอยู่นาน จนในที่สุดก็พูดด้วยน้ำเสียงปกติ: "บ้านพี่สาวผมจะฆ่าหมูพรุ่งนี้ สามารถใช้เห็ดแลกได้ ถ้าคุณชอบกิน ก็ไปแลกได้นะ"

ดวงตาของติ่งเจียเจียเป็นประกาย พูดเสียงนุ่มนวล: "ขอบคุณที่บอก"

เขาเป็นคนดีจริงๆ การแลกเ

บทที่ 170 ความกังวล

ระหว่างทางกลับ หนึ่งคนครุ่นคิด สามคนหัวเราะเล่นกัน

"ลุง น้องสอง น้องสาม พวกเธอไม่รู้หรอกว่าคนในหมู่บ้านตื่นเต้นแค่ไหนที่ได้ยินว่าใช้เห็ดแลกเนื้อหมูได้!"

หูเหวินฮวาตอบรับเบาๆ คิดว่าทำไมเธอถึงไม่เหมือนคนในหมู่บ้านนะ?

"โดยเฉพาะพอได้ยินว่าเนื้อติดมันก็แลกได้ ถามผมซ้ำๆ กลัวว่าผมจ